|
وقتی تو را نزدیک خود می بینم هیچ کس را نمی بینم. نمی خواهم ببینم. حتی نمی خواهم صداهای اطراف را بشنوم. دوست دارم فقط خیره ات شوم، خیره ام شوی، حتی ... حتی لبخند هم نزنی!!! و من مدام تعجب کنم. تعجب کنم از کار خداوند. تعجب کنم از حالات درونی ام. آنقدر نگاهت کنم که یکدفعه یادم بیافتد معشوقه ام هستی و خجالت بکشم از نگاه کردن به تو و سرم را به تندی بر زمین بدوزم، ولی باز طاقت نیاورم و با گوشه چشمی دوباره زیر نظر بگیرمت. دوست دارم محوت شوم. آنقدر محوت شوم که حتی ندانم زمان چگونه گذشت. اصلا... اصلا زمان برایم مهم نیست. حتی دوست دارم لذت این محو شدن برای چند ثانیه نیز اگر باشد، باشد ولی این لذت را با تمام وجود درک کنم ... و آنگاه راضی می شوم. اینکه حداقل کمی از عطش عشقم را در آن لحظه فرو نشانده ام راضی ام می کند ولی خوب می دانم، می دانم که فرو نشانده نمی شود. هر بار که این کار را کرده ام فردایش عطشم چندین برابر شده است. می دانی چرا؟ چون لذت این کار را چشیده ام. لذت فرو نشاندن اندکی از این عطش را با تمام وجود حس کرده ام واین مرا به اوج می برد. می لغزاندم درون تو ... انگار که آبی سرد روی شئی گرم می لغزد. انگار که آبی از درونم روان است و تا به نزدیکی قلبم می رسد یکدفعه بخار می شود. صدای "هاو" کردن هایم را نشنیده ای مگر وقتی چشم بر زمین می دوزم؟! اگر این هاو کردن ها نبود قلبم فشرده می شد، آنقدر که خفه ام می کرد و همین باعث عرق کردن هایم و بی حالیم می شد. دوست داشتم این عرق کردن ها را ... گر گرفتن ها. چون از اعماق دلم بر می خواستند و در اعماق دلم نیز فقط تو بودی. انگار با این بی حالی مست می شدم. و عرق هایم ... می دانستی حالم را و برای همین همیشه پاکشان می کردی ... با آن دستمال گوشه گلی ات و من باز به تو خیره می شدم، مثل یک بچه . هرم نفس هایت که به من می خورد مست ترم می کرد و همین عرق کردن هایم را شدیدتر، آنقدر که لباس هایم به تنم می چسبید. تو نیز عرق می کردی. نمی دانم مثل من بخاطر دلت بود یا بخاطر خستگی ات. عرق کردن تو را نیز دوست داستم. چون می دانستم که برای من است. احساس تملک نمی کردم در تو .... ولی اینکه برای من باشی دیوانه ام می کرد. و باز مست ترم. چقدر مستی را دوست دارم خدا
ادامه مطلب
|
نوشته شده توسط آقا و خانم نظری در پنجشنبه بیست و ششم شهریور 1388 و ساعت 11:13 قبل از ظهر
